Estoy harta. Sí, harta. Soy así, no puedo cambiar. A veces me lleno de odio, de... no sé, rabia, y me harto. De todo. No puedo con nada.
Llámalo síndrome pre-menstrual, si te hace gracia. Pero no, para mí no es algo así, para mi es...
Tú, ¿qué haces ahí leyendo tan tranquilo? Inquiétate. Húndete en mis palabras y siente lo que yo siento. Métete dentro de mí. Inténtalo al menos. Eso es leer.
Y si estás leyendo esto, es porque eres especial, de alguna manera...
No. No estoy en paz conmigo misma. Es tan extraño... que no sé sentirlo. ¿Cómo te sentirías si no supieras sentir algo que en cierto modo sientes? Bueno, no sé si lo sentirías. Tú tampoco lo sabrías. Pues yo estoy igual, ahora mismo.
Es tan complicado... Parece que estoy rodeada de gente, pero en realidad estoy sola. Sí, eso. Sola. Absolutamente. Y no en lo que a familia y a amigos se refiere. En esos dos sentidos, mi corazón está tan lleno...
¿Sabes? Cuando voy por la calle y veo una pareja de enamorados,... pero digo de enamorados, no una simple pareja de las que sólo disfrutan de atracción física o necesitan que, por un instante, alguien invada su espacio vital. No. Enamorados verdaderamente. Se nota cuando dos están enamorados. Cuando los veo, veo que alrededor suyo, desprenden una serenidad... una paz, una coordinación armoniosa... que uno no puede vivir sin el otro. Y el otro sin el uno. Que sus almas son una... que son como un espejo en el que tu reflejo es otro, pero a la vez el mismo.
Compenetración. Comprensión. Una fuerte atracción. Un enlace. Un verdadero sueño...
Roto. clack! Se te acercan. Te dicen... que te quieren. No sabes muy bien de qué forma, pero te quieren. Y... te abrazan. O te miran. O, hay veces que ni siquiera te dicen que te quieren, sólo te miran, con una fuerza inigualable... Atracción. ¡Magia! Te abrazan por detrás, quizás, te susurran... o incluso te besan. No, no rozan tus labios. Te besan, en la mejilla, quizás en el cuello... Sabes que te besarían en cualquier parte excepto en los labios. [?] Dame una razón. (No, ¡no te des por aludido! Seas quien seas, no... no eres tú)
Entonces hay algo. Lo sientes, es esa atracción. Pero,... ¿es que acaso esa atracción incluye paz? ¿cuando estáis juntos, desprendeis serenidad? ¿una coordinación armoniosa? ¿tú no puedes vivir sin el otro, y el otro sin ti? No. Puede que haya compenetración, que todo parezca un sueño (aunque no lo es), que hay una simple atracción, pero no existe ni la comprensión, ni el enlace... No hay nada. Todo es tan irreal. Todo es físico, superficial, imaginario, falso... Todo, es un absurdo espejismo.
Entonces, ¿por qué? ¿es que acaso intentas confundirme? Para eso vete, fuera de mí, no quiero ver tu testosterona flotando a mi alrededor, yo...
sólo...
...quiero encontrar, la otra parte de mí, la que se perdió en otro ser que no soy yo, ni mi mejor amiga, ni mi madre. No, no quiero sentir que unos labios rozan los míos, y ya está. Quiero sentir, que un corazón roce el mío, que un alma se acerque a mí.
No un cuerpo, sino un alma. Un sentimiento.
Pero, ¿sabes? todo es tan parecido... que me confundes. Logras confundirme en ese instante. Pero ahora, escribiendo esto, sé que no es así. Aunque en el fondo siempre lo he sabido.
Y estoy cansada, de caminar sola... y dar vueltas, sin rumbo... y que cuando vea que una luz me ilumine, se apague de repente. Estoy harta, cansada,... ¡Dios!.
Es que me siento tan perdida...
Locura
Hace 11 años
4 comentarios:
Ateeeee!! ^^
Buenu porketa mewa que ancara que la vida es molt dura segur que n'hi ha un angelet que t'espera en algun lloc del camí de la vida y que de segur que et fará feliç [Despues del lapsus raro XD]
Decirte que muchas gracias ppor estar siemprque quando te tengo que contar alguna pena y apoyarme y darme consejus ^^ tambien por estar a mi lado en los momentos donde la risa invade las conversaciones XD
Que testimu molt! Y que segur que aviat trobaras a aquesta part que volta pe'l món buscan-te.
Petonets!
Calu-Sensei
PD: TUS HUEVOS AHÍÍÍ! XD
Calu-sensei
Wuola wapixiiimaaa!!
Sòc el Marc!!! ^^
Doncs realment me sentit, d´alguna manera identificat, ja que jo mateix ser que necessito una mica d´aquest sentiment, tinc enveja als amics qu tenen parella, ells s´aixecan pel mati, i en el primer que pensan es en ella, aquella persona que els omple, en canvi jo m´aixecu i no tinc ningu amb qui pensar, al no ser que pensi amb el meu gat, que m´ha despertat.
En conclusió, que desitjo que trobis algu que t´ompli. Pero mentrestant a disfrutar de la vida "solitaria". ^^
Molts petooooooooooooons!!
Cuida´t!!!!
ate flipo como scribes...
i sk n stos momentos..no toy nada inspirada pero sabes k t admiro kariño i muxo..admiro esa fuerza k sakas d donde no exisiste...i sigues...sigues caminando x muxo k t sangre el corazon consigues caminar i intentar sonreir d nuevo..buscar algo d luz n l oscuridad...hacerme feliz, ayudarme, comprenderme, no dejar k m sienta sola..asi solo como tu sabes..stando cnmigo siempre k l he necesitado.
i s x eso k tekiero..i x fin t digo k OLE, ole tu..ole tu coraje i tus ganas d ser feliz! kariño l has conseguido..i como n l otra entrada dices...tienes a esa personita cntigo llamada Mark k sabe valorarte i kererte tal i como eres..i sk t confieso k es dificil no llegar a kererte siendo tn special amor.
despues d stos dias tn amargos...has welto a ver l luz..i l veras cn toda tu gente alrededor!
i todo volvera ha star bien..i disfrutarems d tooooodo el tiempo k ns keda para pasarlo mas unidas k nunka si?
te quiero atenea...i para mi siempre seras esa muestra d fuerza..valor i sperança k tanto he perseguido*
siempre contigo..recuerda..siempre stare a tu lado >.<
vanesa.
Publicar un comentario